Uzależnienie od alkoholu: Objawy, fazy, test. Kiedy szukać pomocy?

Uzależnienie od alkoholu to podstępna choroba, która rozwija się stopniowo, często niezauważalnie dla osoby dotkniętej problemem i jej otoczenia. Celem tego artykułu jest dostarczenie kompleksowych i wiarygodnych informacji na temat objawów alkoholizmu, aby pomóc Ci zrozumieć sygnały ostrzegawcze zarówno u siebie, jak i u bliskich. Chcę, abyś czuł/a się bezpiecznie i bez oceniania, poszukując wiedzy, która może być pierwszym krokiem do zmiany.

Kiedy picie przestaje być przyjemnością, a staje się przymusem? Zrozumienie sygnałów ostrzegawczych

Dostrzeżenie początkowych objawów uzależnienia od alkoholu jest niezwykle trudne. Często sami bagatelizujemy sygnały, a bliscy, chcąc nas chronić lub uniknąć konfrontacji, również przymykają oko na niepokojące zachowania. To właśnie ta subtelność i powolna progresja choroby sprawiają, że tak wiele osób wpada w pułapkę nałogu, zanim w ogóle uświadomi sobie problem.

Granica między piciem towarzyskim a ryzykownym co mówią eksperci?

Wielu z nas lubi wypić lampkę wina do kolacji, piwo ze znajomymi czy drinka na imprezie. To normalne i w większości przypadków nie prowadzi do problemów. Jednak granica między piciem towarzyskim a ryzykownym jest cienka i łatwo ją przekroczyć. Eksperci wskazują, że ryzykowne picie to takie, które zwiększa prawdopodobieństwo negatywnych konsekwencji zdrowotnych, psychicznych lub społecznych, nawet jeśli nie spełnia jeszcze kryteriów uzależnienia. Wczesne sygnały ostrzegawcze, takie jak coraz częstsze sięganie po alkohol, zwiększanie dawek czy picie w sytuacjach, które kiedyś wydawałyby się niestosowne, są często bagatelizowane. "Przecież każdy tak robi" myślimy, ignorując wewnętrzny niepokój.

Dlaczego traktowanie alkoholu jako "lekarstwa" na stres to pierwszy krok do problemu?

Jednym z najbardziej zdradliwych mechanizmów, który otwiera drzwi do uzależnienia, jest traktowanie alkoholu jako "lekarstwa". Kiedy sięgam po drinka, aby ukoić nerwy po ciężkim dniu, zapomnieć o problemach, dodać sobie odwagi w sytuacjach społecznych czy po prostu "wyłączyć myślenie", wpadam w pułapkę. Alkohol faktycznie może przynieść chwilową ulgę, ale jest to ulga pozorna i krótkotrwała. W dłuższej perspektywie uczy mnie, że nie potrafię radzić sobie z emocjami i wyzwaniami bez substancji psychoaktywnej. To właśnie ten moment, kiedy alkohol staje się narzędziem do regulacji nastroju, jest niezwykle niebezpieczny i może być pierwszym krokiem w stronę pogłębiającego się problemu.

Statystyki w Polsce: Skala problemu, której możesz nie być świadom/a

Patrząc na statystyki, uświadamiam sobie, jak powszechny jest problem alkoholu w naszym społeczeństwie. Często wydaje nam się, że "to nie nas dotyczy", ale liczby mówią same za siebie:

• Przeciętne roczne spożycie czystego alkoholu na jednego mieszkańca Polski wynosi około 11-12 litrów, co jest wartością wyższą od średniej europejskiej (ok. 9,5 litra).
• Szacuje się, że w Polsce około 800-900 tysięcy osób jest uzależnionych od alkoholu, a ponad 2-2,5 miliona pije w sposób szkodliwy.
• Najczęściej spożywanym alkoholem w Polsce jest piwo (ponad 50%), a następnie mocne alkohole.
• Badania wskazują, że około 35% dorosłych Polaków upija się przynajmniej raz w miesiącu.

Te dane jasno pokazują, że problem uzależnienia od alkoholu jest znacznie szerszy, niż mogłoby się wydawać, i dotyka wielu rodzin, często w ukryciu.

Fizyczne objawy uzależnienia: Jak ciało sygnalizuje, że ma dość?

Nasz organizm jest niezwykle inteligentny i wysyła nam wyraźne sygnały, gdy coś jest nie tak. W przypadku uzależnienia od alkoholu, ciało zaczyna alarmować na długo przed tym, zanim my sami lub nasze otoczenie w pełni uświadomimy sobie skalę problemu. Niestety, te fizyczne sygnały są często ignorowane, tłumaczone zmęczeniem, stresem czy innymi dolegliwościami, co pozwala nałogowi na dalszy rozwój.

Głód alkoholowy i zespół abstynencyjny: Czym są i jak się objawiają?

Dwa z najbardziej charakterystycznych i bolesnych fizycznych objawów uzależnienia to głód alkoholowy i zespół abstynencyjny. Głód alkoholowy to niepohamowana, silna, natrętna potrzeba picia, która dominuje myśli i zachowanie osoby uzależnionej. To nie jest zwykła ochota na drinka, ale fizyczne i psychiczne pragnienie, które trudno opanować. Z kolei zespół abstynencyjny pojawia się, gdy osoba uzależniona próbuje przerwać picie lub znacznie zmniejszyć jego ilość. Objawy mogą być różnorodne i bardzo nieprzyjemne:

• Drżenie mięśni (szczególnie rąk),
• Nadciśnienie i przyspieszone bicie serca,
• Nudności i wymioty,
• Nadmierna potliwość,
• Lęki, niepokój, rozdrażnienie,
• Bezsenność,
• W skrajnych przypadkach: omamy, drgawki, delirium tremens.

Oba te zjawiska są dowodem na to, że organizm zaadaptował się do obecności alkoholu i reaguje na jego brak, co jest jednoznacznym sygnałem uzależnienia fizycznego.

Zmiana tolerancji na alkohol: Dlaczego "mocna głowa" to zły znak?

Wielu z nas słyszało powiedzenie "ma mocną głowę" o osobie, która potrafi wypić dużo alkoholu, nie wykazując widocznych objawów upojenia. Niestety, to, co często jest postrzegane jako powód do dumy, w rzeczywistości jest jednym z najbardziej zdradliwych sygnałów ostrzegawczych uzależnienia. Zwiększona tolerancja na alkohol oznacza, że organizm potrzebuje coraz większych dawek substancji, aby osiągnąć ten sam efekt, co wcześniej. Początkowo dwie lampki wina wystarczały do relaksu, teraz potrzebne są cztery, a potem cała butelka. To adaptacja organizmu do toksyny, która z czasem prowadzi do jeszcze większego spożycia i pogłębiania się nałogu. "Mocna głowa" to nie supermoc, lecz sygnał, że ciało jest coraz bardziej zależne od alkoholu.

Chroniczne zmęczenie, problemy ze snem i trawieniem ciche ofiary nałogu

Długotrwałe spożywanie alkoholu wyniszcza organizm na wielu płaszczyznach, prowadząc do szeregu dolegliwości, które często są ignorowane lub przypisywane innym przyczynom. Chroniczne zmęczenie, mimo pozornie wystarczającej ilości snu, jest powszechne. Alkohol zaburza naturalny cykl snu, sprawiając, że jest on płytki i nieefektywny. Osoby uzależnione często borykają się z bezsennością lub budzą się w środku nocy z niepokojem. Ponadto, alkohol jest trucizną dla układu pokarmowego. Prowadzi do problemów trawiennych, takich jak zgaga, nudności, biegunki, a w dłuższej perspektywie może uszkadzać wątrobę (stłuszczenie, zapalenie, marskość), trzustkę i żołądek. Te "ciche" objawy są często pierwszymi, które pojawiają się na horyzoncie, zanim jeszcze dojdzie do pełnoobjawowego uzależnienia fizycznego.

Drżenie rąk, nadpotliwość, kołatanie serca fizyczne wołanie organizmu o pomoc

Kiedy uzależnienie postępuje, organizm zaczyna wołać o pomoc w coraz bardziej dramatyczny sposób. Drżenie rąk, szczególnie rano lub po kilku godzinach bez alkoholu, jest klasycznym objawem zespołu abstynencyjnego. Podobnie nadmierna potliwość, często występująca bez wyraźnej przyczyny, oraz kołatanie serca, czyli uczucie nieregularnego lub przyspieszonego bicia serca, są silnymi sygnałami, że układ nerwowy jest przeciążony i rozregulowany przez alkohol. Te objawy nie tylko są nieprzyjemne, ale mogą być również niebezpieczne, wskazując na poważne obciążenie organizmu i ryzyko powikłań zdrowotnych. Ignorowanie ich to ignorowanie bezpośredniego wołania ciała o pomoc.

Psychiczne pułapki alkoholizmu: Co dzieje się w głowie osoby uzależnionej?

Uzależnienie od alkoholu to nie tylko problem fizyczny, ale przede wszystkim choroba umysłu. Alkohol wnika głęboko w psychikę, zmieniając sposób myślenia, odczuwania i reagowania na świat. To właśnie te psychiczne pułapki sprawiają, że wyjście z nałogu jest tak trudne, nawet gdy fizyczne objawy są już wyraźne i bolesne.

Natrętne myśli o piciu: Kiedy alkohol staje się centrum Twojego świata?

Głód alkoholowy to nie tylko fizyczne pragnienie, ale przede wszystkim potężna siła psychiczna. Osoba uzależniona doświadcza natrętnych myśli o piciu, które z czasem stają się dominujące. Planowanie, gdzie i kiedy wypić, jak zdobyć alkohol, jak ukryć jego spożycie to wszystko pochłania ogromną część energii psychicznej. Dotychczasowe zainteresowania, pasje, a nawet bliskie relacje schodzą na dalszy plan. Alkohol staje się centrum świata, a całe życie kręci się wokół niego. To stan, w którym umysł jest tak zaabsorbowany myślami o substancji, że trudno skupić się na czymkolwiek innym, co prowadzi do zaniedbywania wszystkich innych aspektów życia.

Utrata kontroli: Obietnice "tylko jednego drinka", które kończą się upojeniem

Jednym z najbardziej frustrujących i bolesnych psychicznych objawów uzależnienia jest utrata kontroli. Osoba uzależniona wielokrotnie składa sobie obietnice: "dziś wypiję tylko jedno piwo", "nie upiję się", "przestanę pić po tym weekendzie". Niestety, w większości przypadków te obietnice są łamane. Po wypiciu pierwszej dawki alkoholu uruchamia się mechanizm, który sprawia, że trudno jest przestać. To nie jest kwestia słabej woli, ale chorobliwej niemożności kontrolowania ilości i częstotliwości picia. Utrata kontroli prowadzi do poczucia bezsilności, wstydu i winy, co z kolei często jest "zapijane" kolejnymi dawkami alkoholu, tworząc błędne koło.

Wahania nastroju: Od euforii po agresję i stany depresyjne

Alkohol jest silnym depresantem układu nerwowego, a jego regularne spożywanie prowadzi do poważnych zaburzeń równowagi emocjonalnej. Osoby uzależnione doświadczają gwałtownych wahań nastroju. Mogą przechodzić od chwilowej euforii i rozluźnienia (szczególnie na początku picia) do drażliwości, złości, a nawet agresji, zwłaszcza gdy są pod wpływem lub gdy brakuje im alkoholu. Po okresie picia często pojawiają się głębokie stany depresyjne, lęki, poczucie beznadziei i rezygnacji. Ta emocjonalna huśtawka jest wyniszczająca zarówno dla osoby uzależnionej, jak i dla jej otoczenia, które nie wie, czego się spodziewać.

Mechanizmy iluzji i zaprzeczeń: Jak alkoholik oszukuje samego siebie?

Jedną z najsilniejszych psychicznych pułapek alkoholizmu są mechanizmy iluzji i zaprzeczeń. To systemy obronne, które pozwalają osobie uzależnionej utrzymywać przekonanie o braku problemu, nawet w obliczu oczywistych dowodów. Należą do nich:

• Minimalizowanie problemu: "Piję tylko piwo", "to tylko weekendowe picie", "każdy tak robi".
• Racjonalizowanie: "Piję, bo mam stresującą pracę", "piję, bo żona mnie denerwuje", "piję, bo jestem samotny".
• Obwinianie innych: "To przez ciebie piję", "gdybyś mnie wspierał/a, nie miałbym/miałabym problemu".
• Zaprzeczanie: "Nie mam problemu z alkoholem", "mogę przestać, kiedy tylko zechcę".

Te mechanizmy są tak silne, że osoba uzależniona szczerze wierzy w swoje kłamstwa. To sprawia, że dotarcie do niej z pomocą jest niezwykle trudne, ponieważ najpierw musi ona sama dostrzec i zaakceptować fakt istnienia problemu.

Behawioralne i społeczne symptomy: Jak nałóg niszczy relacje i codzienne życie?

Uzależnienie od alkoholu nie pozostaje bez wpływu na zachowanie osoby chorej i jej relacje z otoczeniem. Z czasem nałóg zaczyna dominować nad wszystkimi innymi aspektami życia, prowadząc do izolacji, konfliktów i stopniowej degradacji społecznej. To właśnie te zmiany w zachowaniu są często pierwszymi sygnałami, które dostrzegają bliscy.

Picie w samotności i ukrywanie alkoholu: Oznaki wstydu i postępującego problemu

Kiedy picie staje się problemem, często towarzyszy mu poczucie wstydu i winy. Osoba uzależniona zaczyna pić w samotności, aby uniknąć oceny i pytań ze strony bliskich. Alkohol jest ukrywany w różnych miejscach w domu, a ilość spożywanego alkoholu jest zatajana. To zachowanie jest wyraźnym sygnałem, że problem narasta, a osoba zdaje sobie sprawę z jego negatywnych konsekwencji, ale nie potrafi sobie z nim poradzić. Ukrywanie picia staje się częścią codziennego rytuału, pogłębiając izolację i utrudniając interwencję.

Zaniedbywanie obowiązków w pracy i domu: Gdy alkohol staje się priorytetem

W miarę postępu uzależnienia, alkohol stopniowo staje się najważniejszym priorytetem w życiu osoby chorej. Konsekwencją jest zaniedbywanie obowiązków zarówno tych zawodowych, jak i domowych. Spóźnienia do pracy, nieobecności, spadek efektywności, a w konsekwencji problemy z utrzymaniem zatrudnienia, to częste zjawiska. W domu pojawiają się zaniedbania w opiece nad dziećmi, partnerem, domowymi porządkami. Obietnice są łamane, a odpowiedzialność spada na innych członków rodziny. To wyraźny znak, że alkohol przejął kontrolę nad życiem i jest ważniejszy niż codzienne funkcjonowanie.

Konflikty z bliskimi: Dlaczego uwagi otoczenia wywołują złość, a nie refleksję?

Bliscy, widząc pogarszającą się sytuację, często próbują interweniować, zwracając uwagę na problem z alkoholem. Niestety, te próby zazwyczaj kończą się konfliktami. Osoba uzależniona, działając pod wpływem mechanizmów iluzji i zaprzeczeń, reaguje złością, agresją, zaprzeczeniem lub obwinianiem. Zamiast refleksji pojawia się opór, ponieważ uwagi otoczenia zagrażają jej systemowi obronnemu i zmuszają do konfrontacji z niewygodną prawdą. To prowadzi do pogłębiania się przepaści w relacjach, poczucia osamotnienia i niezrozumienia po obu stronach.

Rezygnacja z pasji i zainteresowań na rzecz picia

Kolejnym behawioralnym objawem uzależnienia jest stopniowa rezygnacja z dotychczasowych pasji i zainteresowań. Hobby, sport, spotkania ze znajomymi (jeśli nie wiążą się z piciem), kultura wszystko to traci na znaczeniu. Alkohol staje się jedyną formą "rozrywki", sposobem na spędzanie wolnego czasu i radzenie sobie z nudą. Życie osoby uzależnionej staje się coraz bardziej monotonne i ograniczone, a jedynym celem jest zdobycie i spożycie alkoholu. To prowadzi do zubożenia życia, utraty sensu i pogłębiania się poczucia pustki, które z kolei jest "zapijane" kolejnymi dawkami.

Cztery etapy choroby: Jak rozwija się uzależnienie od alkoholu krok po kroku?

Zrozumienie uzależnienia od alkoholu wymaga uświadomienia sobie, że nie jest to stan, który pojawia się nagle. To choroba, która rozwija się etapami, często niezauważalnie, a każdy z nich charakteryzuje się specyficznymi objawami. Model E. M. Jellinka, który przedstawię poniżej, doskonale ilustruje tę progresję, pomagając zorientować się w stopniu zaawansowania problemu.

Faza wstępna: Niewinne odkrywanie "pozytywnych" efektów alkoholu

Faza wstępna, zwana również prealkoholową, może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Na tym etapie picie ma jeszcze charakter towarzyski, ale osoba zaczyna odkrywać, że alkohol przynosi jej pewne "korzyści". Czuje ulgę, redukuje napięcie, poprawia nastrój, staje się bardziej śmiała w towarzystwie. Alkohol jest postrzegany jako skuteczny sposób na radzenie sobie ze stresem, nieśmiałością czy zmęczeniem. Kluczowym elementem tej fazy jest stopniowo rosnąca tolerancja na alkohol aby osiągnąć ten sam pożądany efekt, potrzeba coraz większych dawek. To jeszcze nie uzależnienie, ale już niebezpieczny grunt pod jego rozwój.

Faza ostrzegawcza: Pierwsze "urwane filmy" i picie w samotności

Faza ostrzegawcza (zwiastunowa) to moment, w którym pojawiają się pierwsze, wyraźne sygnały alarmowe. Charakterystyczny jest "głód alkoholowy" silna, natrętna potrzeba picia, która zaczyna dominować myśli. Osoba szuka pretekstów do picia, planuje je, a alkohol staje się sposobem na radzenie sobie z każdym problemem. Pojawiają się również "urwane filmy", czyli luki w pamięci (palimpsesty alkoholowe) niemożność przypomnienia sobie wydarzeń z okresu upojenia, mimo że w tym czasie osoba funkcjonowała normalnie. Coraz częściej dochodzi do picia w samotności lub w ukryciu, co świadczy o narastającym wstydzie i poczuciu winy. To etap, w którym otoczenie może zacząć dostrzegać problem, choć sama osoba uzależniona często go neguje.

Faza krytyczna: Utrata kontroli i koncentracja życia wokół picia

Faza krytyczna (ostra) to moment, w którym uzależnienie staje się pełnoobjawowe. Najważniejszym objawem jest utrata kontroli nad piciem osoba nie jest w stanie przestać pić po rozpoczęciu, mimo wcześniejszych postanowień. Całe życie zaczyna koncentrować się wokół alkoholu: planowanie picia, zdobywanie go, a następnie radzenie sobie z jego konsekwencjami. Prowadzi to do zaniedbywania rodziny, pracy i dotychczasowych zainteresowań. Pojawiają się nieudane próby utrzymania abstynencji, po których następuje powrót do picia, często z jeszcze większą intensywnością. W tej fazie często pojawia się również "kac moralny", poczucie winy i wstydu, które jednak nie są wystarczająco silne, by powstrzymać przed kolejnym sięgnięciem po alkohol.

Faza chroniczna: Ciągi alkoholowe i degradacja psychofizyczna

Faza przewlekła (chroniczna) to najbardziej zaawansowany etap choroby. Charakteryzuje się dominacją wielodniowych ciągów alkoholowych, które mogą trwać tygodniami. W tej fazie następuje spadek tolerancji na alkohol do upicia się wystarczają znacznie mniejsze dawki niż wcześniej. Po odstawieniu alkoholu pojawia się silny i niebezpieczny zespół abstynencyjny, który może obejmować drżenie rąk, potliwość, nudności, lęki, a nawet omamy i drgawki. Dochodzi do degradacji zdrowia fizycznego i psychicznego: uszkodzenia wątroby, trzustki, układu nerwowego, a także psychoz alkoholowych i otępienia. Osoba jest wyniszczona, często traci pracę, rodzinę, a jej życie staje się całkowicie podporządkowane nałogowi. To etap, w którym interwencja medyczna jest absolutnie kluczowa dla ratowania życia i zdrowia.

Ukryty problem: Czy można być alkoholikiem i odnosić sukcesy zawodowe?

Kiedy myślimy o alkoholiku, często wyobrażamy sobie osobę z marginesu społecznego, zaniedbaną, bezrobotną. Tymczasem rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona. Istnieje cała grupa osób, które mimo uzależnienia, przez długi czas utrzymują pozory normalności, a nawet odnoszą sukcesy zawodowe i społeczne. To właśnie ten "ukryty" alkoholizm jest szczególnie podstępny i trudny do zdiagnozowania.

Kim jest "wysokofunkcjonujący alkoholik" i dlaczego jest go tak trudno zdiagnozować?

"Wysokofunkcjonujący alkoholik" to osoba, która pomimo uzależnienia od alkoholu, nadal skutecznie funkcjonuje w życiu codziennym. Utrzymuje pracę, często na wysokim stanowisku, dba o rodzinę, ma stabilną sytuację finansową i społeczną. Z zewnątrz wydaje się, że wszystko jest w porządku. Problem w tym, że alkohol jest integralną częścią jej życia, a jej zdolność do funkcjonowania jest utrzymywana kosztem ogromnego wysiłku i wewnętrznego cierpienia. Trudność w zdiagnozowaniu wynika z tego, że osoby te są mistrzami maskowania problemu. Potrafią ukrywać objawy, racjonalizować swoje picie i unikać konfrontacji, co sprawia, że zarówno one same, jak i ich otoczenie, długo nie dostrzegają skali nałogu.

Subtelne objawy, które zdradzają problem u osób pozornie radzących sobie w życiu

Mimo pozorów normalności, u alkoholików wysokofunkcjonujących można zaobserwować subtelne objawy, które zdradzają ukryty problem. Warto zwrócić uwagę na:

• Traktowanie alkoholu jako "lekarstwa" na stres, nieśmiałość, zmęczenie czy problemy ze snem codzienne picie w celu "rozładowania napięcia".
• Picie w samotności lub w ukryciu, nawet jeśli w towarzystwie pije się "umiarkowanie".
• Inicjowanie kolejek lub naleganie na picie, aby mieć kontrolę nad sytuacją i móc pić więcej.
• Drażliwość, niepokój, a nawet złość w sytuacjach, które uniemożliwiają picie (np. długa podróż, spotkanie bez alkoholu).
• Luki w pamięci po spożyciu alkoholu (tzw. "urwane filmy"), nawet po pozornie niewielkich ilościach.
• Częste tłumaczenie swojego picia "ciężkim dniem", "zasłużonym relaksem" lub "świętowaniem".
• Niewytłumaczalne zmiany nastroju, wahania emocjonalne, które nie mają związku z bieżącymi wydarzeniami.

Te sygnały, choć często bagatelizowane, są kluczowe dla wczesnego rozpoznania problemu u osób, które na pierwszy rzut oka wydają się doskonale radzić sobie w życiu.

Popołudniowy drink dla relaksu, który staje się codziennym rytuałem

Wielu wysokofunkcjonujących alkoholików zaczyna swoją drogę od "niewinnego" popołudniowego drinka po pracy. To ma być nagroda, sposób na relaks, odstresowanie. Problem polega na tym, że z czasem ten jeden drink staje się dwoma, potem trzema, a w końcu codziennym, niekontrolowanym rytuałem. Nawet jeśli nie prowadzi to do natychmiastowego upojenia czy widocznych konsekwencji, organizm i psychika powoli przyzwyczajają się do obecności alkoholu. Brak tego rytuału zaczyna wywoływać niepokój, drażliwość, trudności ze snem. To właśnie ten moment, kiedy relaks staje się przymusem, a "zasłużony drink" codzienną koniecznością, jest wyraźnym sygnałem, że kontrola została utracona, a nałóg postępuje w ukryciu.

Czy to już uzależnienie? Narzędzia do wstępnej autodiagnozy

Zrozumienie objawów uzależnienia to pierwszy, kluczowy krok. Jednak równie ważne jest dokonanie samooceny i zastanowienie się, czy te sygnały dotyczą Ciebie lub kogoś bliskiego. Wczesne rozpoznanie problemu zwiększa szanse na skuteczną pomoc i powrót do zdrowia. Nie bój się zadać sobie trudnych pytań to akt odwagi i troski o siebie.

Kluczowe kryteria diagnostyczne: Sprawdź, które objawy pasują do Ciebie lub Twoich bliskich

Według klasyfikacji chorób, aby rozpoznać uzależnienie od alkoholu, w ciągu ostatniego roku muszą wystąpić co najmniej trzy z poniższych objawów. Przeczytaj je uważnie i zastanów się, czy któreś z nich pasują do Twojej sytuacji lub sytuacji osoby, o którą się martwisz:

• Czy odczuwasz silną, natrętną potrzebę picia (głód alkoholowy)?
• Czy masz trudności w kontrolowaniu ilości lub częstotliwości picia? Czy obietnice picia mniej lub wcale często kończą się niepowodzeniem?
• Czy zauważyłeś/aś zwiększoną tolerancję na alkohol, czyli potrzebę picia większych dawek, aby osiągnąć ten sam efekt?
• Czy doświadczasz objawów zespołu abstynencyjnego (np. drżenie rąk, poty, nudności, lęki) po przerwaniu picia lub zmniejszeniu jego ilości?
• Czy zaniedbujesz inne aktywności i zainteresowania na rzecz picia alkoholu? Czy alkohol stał się priorytetem?
• Czy kontynuujesz picie alkoholu, mimo świadomości jego szkodliwego wpływu na Twoje zdrowie fizyczne, psychiczne lub życie społeczne (np. problemy w pracy, konflikty rodzinne)?

Jeśli odpowiedziałeś/aś twierdząco na trzy lub więcej pytań, warto skonsultować się ze specjalistą.

Prosty test kontrolny: Odpowiedz na te pytania, aby ocenić swoje picie

Poniższy krótki test może pomóc Ci w dokonaniu wstępnej oceny. Odpowiedz szczerze "tak" lub "nie":

1. Czy kiedykolwiek czułeś/aś, że powinieneś/powinnaś ograniczyć picie?
2. Czy zdarzało się, że ktoś z Twojego otoczenia (rodzina, przyjaciele) martwił się Twoim piciem lub krytykował je?
3. Czy kiedykolwiek czułeś/aś się winny/winna z powodu swojego picia?
4. Czy zdarzało Ci się pić alkohol rano, aby uspokoić nerwy lub pozbyć się kaca?
5. Czy Twoje picie wpływa negatywnie na Twoje obowiązki w pracy lub w domu?

Jeśli odpowiedziałeś/aś "tak" na choć jedno z tych pytań, jest to sygnał, że warto przyjrzeć się swoim nawykom picia i być może poszukać profesjonalnej porady. Pamiętaj, że to tylko wstępna ocena, a diagnozę może postawić jedynie specjalista.

Przeczytaj również: Bliski pali marihuanę? Jak pomóc i nie wpaść w pułapkę współuzależnienia.

Kiedy i gdzie szukać pomocy? Pierwsze kroki na drodze do trzeźwości

Jeśli po przeczytaniu tego artykułu czujesz, że problem uzależnienia może dotyczyć Ciebie lub kogoś bliskiego, pamiętaj, że szukanie pomocy jest aktem ogromnej odwagi i pierwszym, najważniejszym krokiem na drodze do trzeźwości. Nie musisz mierzyć się z tym sam/a. Gdzie szukać wsparcia?

• Lekarz pierwszego kontaktu: Może udzielić wstępnej porady, skierować do specjalisty i pomóc w ocenie stanu zdrowia.
• Specjaliści terapii uzależnień: Psychologowie, psychoterapeuci, certyfikowani terapeuci uzależnień to osoby, które mają doświadczenie w pracy z osobami uzależnionymi i ich rodzinami.
• Grupy wsparcia: Anonimowi Alkoholicy (AA) to wspólnota osób, które dzielą się swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w zdrowieniu. Dla rodzin i przyjaciół osób uzależnionych istnieją grupy Al-Anon.
• Ośrodki leczenia uzależnień: Oferują kompleksową terapię, zarówno ambulatoryjną, jak i stacjonarną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb.

Pamiętaj, że uzależnienie to choroba, którą można i należy leczyć. Nie wstydź się prosić o pomoc to najlepsza decyzja, jaką możesz podjąć dla siebie i swoich bliskich.